Vermissing of vrijheid? Reading van een vermiste poes

Chloë, een 2 jarige poes, is al 3 dagen niet thuis gekomen als ik van Olaf de vraag krijg of ik hem kan vertellen waar Chloë toch is. Een vermissing van een geliefd huisdier is altijd naar voor de mensen bij wie het dier hoort. Maar ook voor een dierentolk is een vermissing lastig. Vermiste dieren geven soms expres onjuiste informatie door, omdat ze niet gevonden willen worden. Of ze geven verwarrende of tegenstrijdige informatie door, omdat ze zo verward zijn dat ze geen idee meer hebben wat er gebeurt. Ook zoekacties die soms al ingezet zijn worden niet altijd door dieren gewaardeerd. Ze kunnen zich er enorm door opgejaagd voelen. Terwijl zoeken naar een vermist dier uit menselijk oogpunt zo logisch is.

Toch wil Olaf graag dat ik een poging doe om met Chloë in contact te komen. Chloë heeft onlangs haar 2e nestje gehad en haar kittens zijn nu 2 maanden de deur uit. Eén van de andere poezen in huis heeft nu een nest kittens. Het lukt me al snel om contact te maken met Chloë en ze reageert enthousiast:

“Oh, maar dit is leuk, dat je me achterna komt. Ga je met me mee? Het gaat heel goed met me hoor. Ik geniet! Lekker buiten. Vrijheid!

Ik voelde zo’n drang om er op uit te gaan. Gewoon, langer. En ik kom echt wel weer terug hoor. Alleen nu nog niet. Heb het even nodig om een poosje te struinen. Even echt gehoor geven aan mijn behoeftes.

Ik heb natuurlijk heel erg gehoor gegeven aan de behoeftes van anderen. Mijn kittens. Maar dat is nu voorbij. En da’s prima. Maar nu moest ik echt eruit. Ook voor de anderen. Die hebben nu juist hun ruimte in huis nodig. Ik niet. Laat mijn dus nog maar even lekker buiten. Ik red me prima. Echt prima!  (Ze spreekt het uit als priiiiiiiiima)

Ik ben ook niet zo ver weg. Want weet je, als je af en toe wat bij de terrassen rondhangt, dan vind je vanzelf wat te eten. (Ze laat een plek zien met meerdere terrassen van cafés/restaurants) En al die vogeltjes……hmmmmm. En er zijn er genoeg. Echt niks mis mee  hoor, met dit leven. Lekker voor mezelf zorgen. En mijn instinct volgen. Laat me dus alsjeblieft even.

Ik had het echt ook prima bij mijn mensen. Ook met de anderen. Maar ik moet hier echt gehoor aan geven. Even genieten van vrijheid. En ja, mijn hormonen hebben hier ook aan meegeholpen. Maar dat is toch ook prima? (Ze geeft een soort van knipoog) Dat is de natuur. En mijn natuur, die volg ik nu. Maak je geen zorgen. Zoekacties achterwege laten. Ik weet waar ik woon. En binnenkort kom ik gewoon weer terug. Als ik hier genoeg van heb. Maar nu heb ik deze vrijheid echt nodig.”

Olaf is blij dat Chloë aangeeft dat het goed met haar gaat en hij gunt Chloë haar vrijheid en kat-zijn.

Drie uur na de reading komt Chloë heel even thuis om wat te eten. Het voelt alsof ze komt laten zien dat alles goed is. Die avond komt Chloë echt thuis. Ze laat zich knuffelen en Olaf vertelt haar dat het mooi is dat ze me-time inlast en dat het heerlijk is dat ze weer thuis is. En Chloë, die blijft heel rustig, terwijl ze normaal ongeduldiger is.

En ik ben blij voor Chloë. Blij dat zij bij mensen is die haar behoefte aan vrijheid zien en erkennen. Ze mag zijn wie ze is.