Wanneer ervaar ik een reading als lastig?

Heel af en toe ervaar ik een reading als ‘lastig’. Niet omdat het een vermist dier betreft, maar wel doordat de reading anders gaat dan anders.

De 16-jarige kat C. was al ruim 2 weken vermist. En dat terwijl hij steeds minder buiten kwam. Maar wat ik ook deed, de kat bleef heel ver weg en onbereikbaar voelen. Slechts enkele dingen kreeg ik door. Zo liet de kat me een schuur zien waar hij in zat en liet me de geur van ruw, onbehandeld hout ruiken.
Op mijn vraag of hij leeft, kwam een duidelijke ‘ja’. Op hoe hij aan eten en drinken kwam, kreeg ik geen antwoord.

Niet bepaald concrete aanwijzingen. En om er nog een extra ‘wazig’ schepje bovenop te doen, kreeg ik de kat amper te spreken, maar wel een ander spirit dier. Deze had een boodschap voor de eigenaresse, die haar kat zo vreselijk miste. Ik kon er geen touw aan vast knopen, omdat ik niet beschikte over achtergrondinformatie van de kat en de eigenaresse. Een ‘time out’ nemen, dat was het beste wat ze kon doen. ‘Then miracles come out of nowhere’. Ook zo lekker, boodschappen ineens in het Engels.

Nou, dat ervaar ik als lastig. Een ondermijnend stemmetje laat me dan onzekerheid voelen; dan denk ik dat ik mijn klant teleurstel met zo weinig concreets.

Maar het gaat zoals het gaat en het enige wat ik kan doen, is er vol op vertrouwen dat het klopt.

Gelukkig maar, dat ik weet dat ik vol op mag vertrouwen op dat wat ik door krijg. Want een week later mailde mijn klant me dat ze de boodschappen van het spirit dier heel goed had kunnen plaatsen en dat haar kat C. wonder boven wonder vermagerd, maar levend, gevonden was in een schuur ruim 30 km verderop.

Vermissing of vrijheid? Reading van een vermiste poes

Chloë, een 2 jarige poes, is al 3 dagen niet thuis gekomen als ik van Olaf de vraag krijg of ik hem kan vertellen waar Chloë toch is. Een vermissing van een geliefd huisdier is altijd naar voor de mensen bij wie het dier hoort. Maar ook voor een dierentolk is een vermissing lastig. Vermiste dieren geven soms expres onjuiste informatie door, omdat ze niet gevonden willen worden. Of ze geven verwarrende of tegenstrijdige informatie door, omdat ze zo verward zijn dat ze geen idee meer hebben wat er gebeurt. Ook zoekacties die soms al ingezet zijn worden niet altijd door dieren gewaardeerd. Ze kunnen zich er enorm door opgejaagd voelen. Terwijl zoeken naar een vermist dier uit menselijk oogpunt zo logisch is.

Toch wil Olaf graag dat ik een poging doe om met Chloë in contact te komen. Chloë heeft onlangs haar 2e nestje gehad en haar kittens zijn nu 2 maanden de deur uit. Eén van de andere poezen in huis heeft nu een nest kittens. Het lukt me al snel om contact te maken met Chloë en ze reageert enthousiast: