Veel dierenmensen hebben duidelijke overtuigingen over wat goed is voor hun dier.
Denk aan uitspraken als:
- homeopathie is de beste behandelmethode
- paarden horen 24/7 buiten te leven
- vers vlees is het beste voor honden
Maar wat als deze overtuigingen niet gaan over jouw dier?
En wat als ze niet gaan over wat je dier nú nodig heeft?
In deze blog neem ik je mee in het loslaten van vaste ideeën en het openen van ruimte voor afstemming. Want de behoeften van een dier zijn niet statisch. Wat een jaar geleden helpend was, kan vandaag te veel zijn. En wat algemeen als ‘het beste’ wordt gezien, kan voor jouw dier juist niet passend voelen.
Door te luisteren naar het dier zelf ontstaat er ruimte. Ruimte voor nuance, voor uitzonderingen en voor oplossingen die verder gaan dan zwart-wit denken. Voor mens én dier.
Uitzonderingen of eigen vaste ideeën
Ken je dat? Dat je ergens heel stellig in bent. Dat je zeker weet: zo is het, en niet anders.
Bijvoorbeeld:
- homeopathie is de beste behandelmethode
- paarden horen 24/7 buiten te leven
- vers vlees is het beste voor honden
Het zijn uitspraken die je vaak hoort binnen de wereld van bewuste en holistische dierzorg. Ze komen meestal voort uit liefde, kennis en goede intenties. Toch zijn het ook algemene stellingen. En juist daar zit de nuance.
Want gaat dit over jouw dier?
Wat deze overtuigingen gemeen hebben, is dat ze niet over jouw dier gaan.
En ook niet over wat je dier nú nodig heeft.
De behoeften van een dier veranderen. Door leeftijd, gezondheid, ervaringen, seizoenen en omstandigheden. Wat een jaar geleden ondersteunend was, kan vandaag te veel zijn. En wat voor het ene dier werkt, kan voor het andere dier juist onrust geven.
Daarom stel ik liever een andere vraag:
wat heeft dit dier, op dit moment, nodig?
Afstemming in plaats van aannames
Dit is precies waarom ik het zo waardevol vind om dieren zelf te vragen wat zij nodig hebben. Niet vanuit een vast idee, maar vanuit afstemming. Vanuit contact. Vanuit luisteren.
Wanneer je die afstemming maakt, verdwijnt het zwart-wit denken. Er ontstaat ruimte voor grijstinten. Voor nuances. Voor mogelijkheden die je met je hoofd misschien niet had bedacht, maar die voor het dier wel kloppen.
Praktijkvoorbeelden uit afstemming
Zo gebruik ik zelf het homeopathische middel Arnica regelmatig als ondersteuning. Het is een waardevol middel in mijn huis-tuin-keuken-stal-apotheek. Toch gaf een paard dat ik sprak heel duidelijk aan geen homeopathische Arnica te willen, maar juist Arnica tinctuur. Het middel bleef hetzelfde, de vorm niet.
Een ander voorbeeld was een paard waarvoor de eigenaar op zoek was naar een nieuwe stal, met meer buitenleven. Vanuit de overtuiging dat paarden 24/7 buiten horen te staan. Het paard zelf gaf echter aan dat permanent buiten zijn te intens voor hem was. Zijn stal bood hem juist de rust en veiligheid die hij nodig had.
Ook bij honden zie ik dit terug. Een hond die met veel zorg en kennis rauw gevoerd werd, gaf aan dat de vertering van eiwitten moeizaam verliep. Zijn lichaam vroeg om ander voer. Nog steeds met botten en kraakbeen, maar met minder belasting voor de nieren.
Wanneer overtuigingen in de weg gaan zitten
Soms zijn we zo overtuigd van iets, dat we vergeten te vragen of het wel klopt.
Of we vergeten te voelen of er misschien nog andere mogelijkheden zijn.
En dan lijkt het dier dat iets anders nodig heeft ineens een uitzondering. Terwijl het dier eigenlijk gewoon eerlijk laat zien wat voor hem werkt.
Mijn eigen hond Lily is daar een levend voorbeeld van. Zij laat zien hoe goedbedoelde, onbewuste overtuigingen volledig onderuit gehaald kunnen worden. Haar verhaal is beschreven in het boek ‘Gewoon een hond?’, uitgegeven door Uitgeverij Elikser en geschreven door Ellen Pitlo.
Ruimte voor luisteren
Wat zou het mooi zijn als we dit soort vragen vaker aan onze dieren zouden stellen.
Niet om onze kennis of visie los te laten, maar om die aan te vullen met afstemming.
En misschien nog wel belangrijker:
wat als we ook echt leren ontvangen wat onze dieren ons laten zien?
Dan ontstaat er zorg die meebeweegt. Die afgestemd is. En die recht doet aan wie het dier werkelijk is, in dit moment.